Debaty sejmowex906 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zagrożeń wynikających z niewłaściwie prowadzonej polityki prywatyzacyjnej w sektorze państwowych banków komercyjnych

   W związku z pismem z dnia 23 kwietnia 1998 roku (znak SPS-0202-502/98) w sprawie interpelacji posła na Sejm RP pana Janusza Dobrosza (pismo pana posła z dnia 20 kwietnia 1998 roku) uprzejmie informuję, co następuje.    1. Dokumentami określającymi strategiczną politykę państwa w stosunku do kapitału zagranicznego w odniesieniu do sektora bankowego w Polsce są: ˝Strategia umacniania systemu bankowego w Polsce˝, ˝Program prywatyzacji banków z udziałem kapitałowym skarbu państwa - do roku 2000˝.    Dokumenty te zostały zaakceptowane przez Radę Ministrów w 1996 roku.    2. Ważnym kierunkiem polityki państwa jest działanie na rzecz rozwoju silnego, zróżnicowanego i efektywnego systemu finansowego, zwłaszcza w kontekście integracji z Unią Europejską. Integracja Polski z Unią Europejską jest wyzwaniem, ale i wielką szansą, której wykorzystanie leży w naszym interesie. Wobec liberalizacji dostępu do rynku i znoszenia barier chroniących polskie banki przed bezpośrednią konkurencją z zagranicy, co wynika także z członkostwa Polski w OECD, konieczne jest między innymi wzmocnienie kapitałowe sektora bankowego i wspieranie procesów konsolidacyjnych.    3. Pozyskanie zainteresowania zagranicznych inwestorów stanowi ważną przesłankę rozwoju polskiego sektora bankowego, ponieważ inwestorzy ci dysponują dużymi środkami finansowymi i wiedzą, która okazuje się bardzo przydatna w dostosowaniu polskich banków do wymagań konkurencji na jednolitym rynku europejskim. Wzmacnianie kapitałowe sektora bankowego odbywa się zarówno poprzez inwestycje bezpośrednie kapitału zagranicznego w formie obejmowania dużych pakietów akcji przez podmioty zagraniczne, jak i poprzez inwestycje portfelowe w formie mniejszościowych lokat kapitału zagranicznego w akcje banków. Zaletą inwestycji portfelowych jest pozostawienie swobody zarządom w kierowaniu bankami, natomiast zaletą inwestycji bezpośrednich jest podwyższanie standardów działalności banków, transfer know-how, poprawa alokacji kapitału i metod zarządzania. Nie jest to jednak tożsame z godzeniem się na likwidację własności polskiej w sektorze bankowym.    4. Chociaż na polski rynek wchodzą wielkie banki zagraniczne, do których można zaliczyć między innymi ING Group, AIB Plc, LG Group. JP Morgan, Swedbank, Kredietbank, Creditanstalt Bankverien, Vereinsbank, Citibank, Deutsche Bank, Raiffeisen Centrobank, Westdeutsche Landesbank, Commerzbank, ABN AMRO, to jednak pełne przejęcie polskiej bankowości przez kapitał zagraniczny nie wydaje się realne. Wzrost gospodarczy sprzyja bowiem tworzeniu i dynamicznej ekspansji kapitału krajowego także w sektorze bankowym. Kapitał krajowy i zagraniczny będą ze sobą konkurować z korzyścią dla klientów korzystających z produktów i usług dostarczanych przez sektor bankowy. Ponadto prawo antymonopolowe umożliwia skuteczne przeciwdziałanie praktykom monopolistycznym. W tym kontekście inicjatywy legislacyjne przywracające kontrolę kapitału polskiego w sektorze bankowym byłyby sprzeczne z regulacjami UE. Trudno byłoby zresztą uznać określony udział kapitału zagranicznego w sektorze bankowym za optymalny. Doświadczenia różnych państw są w tej kwestii odmienne. Rynek bankowy w Niemczech ma, jak zauważa pan poseł, swoją specyfikę, jednak na jego ewolucję silnie wpływa proces globalizacji sektora finansowego. Można się więc spodziewać na nim istotnych zmian, przede wszystkim w wyniku postępującej konsolidacji banków.    5. Należy podkreślić konsekwentną politykę licencyjną stosowaną przez Narodowy Bank Polski w odniesieniu do banków zagranicznych ubiegających się o licencję bankową w Polsce. Polityka ta zmierzała do włączenia banków zagranicznych w proces restrukturyzacji polskich banków znajdujących się w trudnej sytuacji ekonomiczno-finansowej. Przyczyniała się ona do sanacji polskiego sektora bankowego, dając równocześnie pewne korzyści inwestorom zagranicznym, którzy uzyskiwali dostęp do polskiego rynku.    6. Rola Narodowego Banku Polskiego po wejściu Polski do Unii Europejskiej będzie taka sama, jak rola innych banków centralnych państw członkowskich tej organizacji. NBP będzie zatem realizował pewien fragment wspólnej polityki monetarnej.    7. Stwierdzenie pana posła Janusza Dobrosza, że istnieje zagrożenie bezpieczeństwa ekonomicznego i suwerenności gospodarczej państwa polskiego wskutek niewłaściwie prowadzonej polityki prywatyzacyjnej w sektorze banków komercyjnych w Polsce nie znajduje uzasadnienia w świetle faktów.    Minister    Leszek Balcerowicz    Warszawa, dnia 21 maja 1998 r.