Debaty sejmowex906 Kadencja

Interpelacja w sprawie obowiązku stosowania kas fiskalnych przez podmioty prowadzące sprzedaż gazu płynnego i różnych interpretacji przepisów dotyczących tego obowiązku przez urzędy skarbowe

   Od 1 marca 1999 r. rozporządzeniem ministra finansów z dnia 27 listopada 1998 r. w sprawie kas rejestrujących na podmioty prowadzące sprzedaż gazu płynnego nałożono obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej, bez względu na wysokość obrotów w 1998 r. Wiąże się to z koniecznością zakupu kas do wszystkich punktów sprzedaży, nawet tych małych, ulokowanych w ośrodkach wiejskich, w których obrót miesięczny wynosi 300-800 zł. Tak niskie obroty powodują nieopłacalność zakupu kasy fiskalnej. Zmusza to do likwidacji wielu takich punktów, co w znacznym stopniu utrudnia zakup gazu. Problem ten nabiera szczególnego znaczenia na wsi, gdzie znikomy procent posiada sieć gazową. Przez Polską Organizację Gazu Płynnego, zrzeszającą firmy zajmujące się dystrybucją gazu, opracowany został system, w którym dostawa gazu do punktu wymiany rejestrowana jest w urządzeniu fiskalnym (znajdującym się w samochodzie dostarczającym gaz) w momencie dostawy do tego punktu wraz z naniesionym numerem butli. Ostateczny odbiorca otrzymuje butle o numerze wydrukowanym na paragonie razem z paragonem, wystawionym wcześniej. Z napływających do mnie zgłoszeń zainteresowanych osób wynika, że system taki jest akceptowany przez niektóre urzędy skarbowe, np. w Warszawie i Lublinie, podczas gdy inne urzędy nie wyrażają zgody na taki sposób sprzedaży, każąc instalować kasy we wszystkich punktach, np. Urząd Skarbowy we Włodawie.    Niejednolite podejście urzędów skarbowych w wyraźny sposób preferuje duże podmioty, które podlegają urzędom skarbowym akceptującym ten system, podczas gdy małe podmioty, którym urzędy skarbowe nie zaakceptowały takiego systemu, stawiane są przed groźbą likwidacji sieci punktów sprzedaży lub zainstalowania w nich kas fiskalnych. Ze względu na rachunek ekonomiczny wybierają one wariant likwidacji punktów. Na zwolnionym miejscu pojawiają się punkty firm ogólnopolskich, które obowiązują interpretacje urzędów akceptujących ten system.    W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z następującymi pytaniami:    1. Czy taki system sprzedaży, w którym odbiorca otrzymuje paragon z datą i godziną sprzedaży z dnia dostawy do punktu sprzedaży, a nie z datą rzeczywistego zakupu, jest zgodny z § 1 ust. 2 pkt 6 i § 5 pkt 4 rozporządzenia ministra finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków stosowania tych kas przez podatników tzn. czy data dostawy do punktu może być traktowana jako data sprzedaży?    2. W jaki sposób można określić, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, powstanie obowiązku podatkowego?    3. Czy takie podejście urzędów skarbowych zapewnia takie same warunki funkcjonowania wszystkim podmiotom gospodarczym zajmującym się dystrybucją gazu i równe ich traktowanie przez prawo?    Łączę wyrazy szacunku    Poseł Paweł Bryłowski    Lublin, dnia 25 października 1999 r.