Odpowiedź na interpelację w sprawie możliwości zniesienia zakazu wędkowania z użyciem żywej ryby jako przynęty

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo pana Donalda Tuska, wicemarszałka Sejmu RP, z dnia 19 kwietnia br., znak SPS-0202-1155/02, w sprawie interpelacji pana posła Jerzego Wenderlicha dotyczącej zakazu amatorskiego połowu ryb przy użyciu żywej ryby jako przynęty pragnę wyjaśnić, co następuje:    1. Treść rozporządzenia ministra rolnictwa i rozwoju wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie (DzU nr 138, poz. 1559) w całości wypełnia postanowienia art. 21 ustawy o rybactwie śródlądowym. Projekt rozporządzenia był uzgodniony z organizacjami społecznymi zrzeszającymi wędkarzy, w tym z Polskim Związkiem Wędkarskim, oraz ze wszystkimi zainteresowanymi ministerstwami i z Rządowym Centrum Legislacji, działającym przy prezesie Rady Ministrów, które na podstawie art. 14c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (DzU z 1999 r. nr 82, poz. 929, z późn.zm.) kontroluje wydawanie przez organy administracji rządowej przepisów wykonawczych do ustaw.    Zasadniczym powodem ograniczenia możliwości stosowania żywych ryb jako przynęty była konieczność dostosowania warunków uprawiania amatorskiego połowu ryb z użyciem wędki do obowiązujących przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (DzU nr 111, poz. 724, z późn. zm.).    Art. 1 ww. ustawy stanowi, że zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą, a człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. Jednocześnie art. 5 ustawy stwierdza, że każde zwierzę wymaga humanitarnego traktowania, natomiast art. 6 w ust. 1 wprowadza zakaz nieuzasadnionego lub niehumanitarnego zabijania zwierząt oraz znęcania się nad nimi. Ust. 2 art. 6 stanowi, że przez znęcanie się nad zwierzętami należy rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień. Ustawa o ochronie zwierząt nie przewiduje żadnych wyjątków w sprawach znęcania się nad zwierzętami.    W związku z tym wprowadzenie w przepisach o rybactwie śródlądowym odstępstwa od zakazu wymienionego w art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt nie znajduje uzasadnienia dla celu (rozrywka), któremu służy amatorski połów ryb z użyciem żywej ryby jako przynęty. Należy również zauważyć, że przepis aktu prawnego rangi rozporządzenia nie może zmieniać postanowień przepisów aktu prawnego rangi ustawy. Warunkiem zniesienia wymogu amatorskiego połowu ryb bez użycia żywej ryby jako przynęty jest wprowadzenie odpowiednich zmian w przepisach ustawy o ochronie zwierząt.    2. Warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb nie są przedmiotem regulacji prawa Unii Europejskiej, w związku z tym każdy kraj może wprowadzić własne przepisy w sprawach dotyczących dopuszczalności użycia określonych metod amatorskiego połowu ryb, dostosowując je do wewnętrznie obowiązującego prawa, jak w naszym przypadku do przepisów ustawy o ochronie zwierząt. Zakaz stosowania żywej ryby jako przynęty wprowadzono np. w Austrii i Niemczech.    Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, uprzejmie informuję pana marszałka, że obecnie nie ma podstaw do zmiany omawianego przepisu.    Z wyrazami szacunku    Sekretarz stanu    Józef Jerzy Pilarczyk    Warszawa, dnia 11 maja 2002 r.





prace licencjackie zarządzanie , a też pisanie prac prawo szkoły języków obcych łódź soczewki Przedszkole dla naszych dzieci Okropna niesprawiedliwość Monflair